Friendsgiving i enneagram: co każdy typ wnosi do wybranej rodziny
Planujesz Friendsgiving z wybraną rodziną? Zobacz, co zwykle wnosi do stołu każdy typ enneagramu, gdzie bywa napięcie i kogo warto zaprosić.
Friendsgiving z enneagramem działa dlatego, że dwoje gości nigdy nie przynosi tego samego. Ktoś przychodzi wcześnie i pyta, co trzeba pokroić. Ktoś inny zjawia się z grą planszową. Trzecia osoba stoi blisko drzwi do kuchni i pilnuje, żeby każdy miał miejsce. Te nawyki często idą za typem, a stół, przy którym są wszystkie, daje poczucie rodziny, którą sam wybrałeś.
Ten przewodnik wyjaśnia, co znaczy wybrana rodzina, co zwykle wnosi każdy typ, gdzie bywa napięcie i kto może potrzebować zaproszenia. Enneagram to narzędzie do refleksji o niejednoznacznym oparciu w badaniach, więc czytaj każdą linijkę jako tendencję, nie regułę.
Czym jest wybrana rodzina i dlaczego pasuje do Friendsgiving
Rodzina zbudowana z troski
Przegląd zakresu obejmujący 27 tekstów opisuje wybraną rodzinę jako relacje oparte na wzajemnej trosce i poczuciu przynależności, a nie na biologii czy prawie. Określenie powstało w latach 80. w społecznościach mniejszości seksualnych i płciowych, a sieci, które opisuje, najczęściej skupiają się wokół bliskich przyjaciół. Autorzy zauważają też, że granica między wybraną a biologiczną rodziną może się zacierać, bo każda rodzina zawiera trochę wyboru.
Friendsgiving to mała, coroczna wersja tego pomysłu. Ty decydujesz, kto siada przy stole, a to, co każdy daje, zależy głównie od niego.
Co robi wspólny stół
W wywiadach z 11 dorosłymi osobami queer i trans uczestnicy opisywali swoją wybraną rodzinę jako grupę, która dzieliła posiłki, ustalała podwózki i jedzenie na czacie grupowym oraz wymieniała się umiejętnościami i pracą. Takich wymian rzadko zapisywano jako długi. Próba była mała, więc potraktuj to jako obraz tego, jak może wyglądać troska, a nie regułę dla każdej grupy. Mimo to pasuje do tego, co widać na dobrym Friendsgiving: nikt nie liczy punktów.
Co każdy typ wnosi do stołu
Oto szybka mapa. Każdy typ ma dar, punkt rozwoju i proste zadanie. Typ 2 i typ 9 opisujemy dokładniej pod tabelą.
| Typ | Zwykle wnosi | Punkt rozwoju | Proste zadanie |
|---|---|---|---|
| Typ 1 | Dbałość o to, żeby wyszło dobrze | Głośne krytykowanie sosu | Pilnowanie harmonogramu |
| Typ 2 | Ciepło i uwagę dla każdego gościa | Dawanie, aż nic nie zostanie | Witanie i sadzanie gości |
| Typ 3 | Energię i konsekwencję | Zamienianie kolacji w projekt | Zakupy |
| Typ 4 | Głębię i poczucie wyjątkowej okazji | Gorszy nastrój, gdy dzień wydaje się płaski | Nakrycie stołu i nastrój |
| Typ 5 | Spokojne myślenie i jedno dobre danie | Wymykanie się wcześniej | Jedno danie od początku do końca |
| Typ 6 | Lojalność i plany zapasowe | Martwienie się, co może pójść źle | Sprawdzenie alergii i listy gości |
| Typ 7 | Zabawę i pomysły | Wychodzenie przed zmywaniem | Gry i playlista |
| Typ 8 | Szczerość i ochronę | Przejmowanie kuchni | Krojenie pieczeni i pilnowanie spokoju |
| Typ 9 | Łagodność i stałą obecność | Godzenie się na plany, których nie lubi | Drinki i witanie nowych osób |
Opisy opublikowane w literaturze o enneagramie zgadzają się z tymi tendencjami: dwójki opisuje się jako troskliwe i nastawione na relacje, szóstki jako rzetelne i lojalne, siódemki jako optymistyczne i żądne przygód, ósemki jako bezpośrednie i zdecydowane, dziewiątki jako łagodne. To samo źródło mówi, że enneagramowi brakuje szeroko zakrojonych, rygorystycznych badań. Korzystaj z niego po pomysły, nie po dowody.
Dający i strażnik spokoju
Dwójki często zauważają, kto nie jadł, kto siedzi sam i komu kończy się napój. W dobry dzień sprawia to, że goście je zapamiętują. To samo źródło ostrzega, że ta siła może przechylić się w stronę natarczywości lub wymagań, a wiele dwójek przychodzi zmęczonych, bo ugotowały dla sześciu osób i jeszcze pytały każdego, jak się czuje. Dobre zadanie dla dwójki ma wyraźny koniec, na przykład witanie gości w drzwiach.
Dziewiątki zwykle utrzymują w pokoju równowagę. O menu często mówią „mnie wszystko jedno” i właśnie tu leży ich punkt rozwoju: dziewiątka, która nigdy nie mówi, czego chce, kończy z talerzem, którego nie wybrała. Jeśli jesteś gospodarzem, zadaj konkretne pytanie, na przykład „farsz czy puree?”, i poczekaj na odpowiedź.
Cisi i głośni
Piątki często radzą sobie najlepiej z zadaniem, które mogą wykonać same. Zwykle też potrzebują przerwy. Jeśli piątka znika, może po prostu odzyskuje siły, o czym piszemy w tekście jak każdy typ regeneruje się po świątecznym spotkaniu. Siódemki natomiast zwykle wypełniają pokój, a gra o 20:00 bywa ich prezentem dla wszystkich. Poproś je, by zobowiązały się do sprzątania, zanim zacznie się zabawa.
Gdzie bywa napięcie
Większość napięć przy stole wybranej rodziny bierze się z daru popchniętego za daleko:
- Dwójka daje tak dużo, że potem czuje żal.
- Ósemka lub jedynka przejmuje menu, a inni czują się odsunięci.
- Piątka lub dziewiątka wymyka się bez pożegnania.
- Siódemka wypełnia wieczór planami i nikt nie może odpocząć.
Drobna rzecz do wypróbowania: przed dniem spotkania wyślij krótką wiadomość i zapytaj każdego gościa o jedną rzecz, na którą się cieszy, i jedną, którą wolałby pominąć. Z tych dwóch odpowiedzi dowiesz się więcej niż z jakiejkolwiek listy typów.
Kogo zaprosić
Święta kręcą się wokół rodziny i przyjaciół, a komentarz o samotności zauważa, że osoby bez bliskich więzi mogą przez to mocniej odczuwać swoją nieobecność. Ten sam tekst odróżnia samotność od bycia samemu: niektórzy dobrze czują się sami, a inni czują się samotni pośród tłumu.
Pomyśl więc o tych, którzy mogą być sami, ale niczego nie zakładaj. Współpracownik, który dopiero się przeprowadził, przyjaciółka z rodziną daleko stąd i sąsiad, który nigdy nie mówi o swoich planach, mogą docenić otwarte drzwi. Jeśli sam jesteś po drugiej stronie i spędzisz święta samotnie, zajrzyj do naszych wskazówek o spędzaniu świąt w samotności.
A jeśli to ty jesteś gospodarzem?
Rozdziel zadania według tendencji i bądź hojny w tych, które mają wyraźny koniec. Więcej o tym w tekście jak każdy typ zwykle gości. Gdy gościsz, potrzebujesz tej samej wyrozumiałości, którą dajesz innym. Poproś o pomoc wcześnie i pozwól, by jedno danie było zwyczajne.
Nie wiesz, jaki jesteś typ?
Wszystko powyżej jest łatwiejsze, gdy znasz własny wzorzec. Zrób test, żeby znaleźć swój główny typ, a potem porównaj wrażenia z osobami przy stole.
Do zapamiętania
Stół Friendsgiving to mała wybrana rodzina, a wybrane rodziny żyją tym, co daje każda osoba. Dziewięć typów podpowiada dziewięć rodzajów darów i dziewięć typowych napięć. Używaj ich do rozdzielania zadań, a nie do szufladkowania, i zostaw wolne miejsce dla kogoś, kto inaczej jadłby sam.
Najczęstsze pytania
Czym jest Friendsgiving?
Friendsgiving to świąteczny posiłek z przyjaciółmi zamiast krewnych albo razem z nimi. Pożycza stół z Dnia Dziękczynienia, ale pozwala samemu wybrać listę gości.
Czym jest wybrana rodzina?
Wybrana rodzina to krąg ludzi połączonych wzajemną troską, a nie krwią czy prawem, najczęściej bliskich przyjaciół. Badania opisują ją jako coś, co często uzupełnia rodzinę pochodzenia, a nie ją zastępuje.
Czy enneagram pomoże zaplanować Friendsgiving?
Może dać słowa na to, co każdy gość zwykle wnosi i czego potrzebuje. To narzędzie do refleksji o niejednoznacznym oparciu w badaniach, więc potraktuj go jako początek rozmowy, a nie zbiór reguł.
A jeśli moi przyjaciele nie znają swojego typu?
Nie potrzebujesz typów, żeby z tego skorzystać. Zapytaj każdą osobę, która część spotkania sprawia jej największą radość, a która ją męczy, i zaplanuj wszystko według odpowiedzi.
Najczęstsze pytania
Czym jest Friendsgiving?
Friendsgiving to świąteczny posiłek z przyjaciółmi zamiast krewnych albo razem z nimi. Pożycza stół z Dnia Dziękczynienia, ale pozwala samemu wybrać listę gości.
Czym jest wybrana rodzina?
Wybrana rodzina to krąg ludzi połączonych wzajemną troską, a nie krwią czy prawem, najczęściej bliskich przyjaciół. Badania opisują ją jako coś, co często uzupełnia rodzinę pochodzenia, a nie ją zastępuje.
Czy enneagram pomoże zaplanować Friendsgiving?
Może dać słowa na to, co każdy gość zwykle wnosi i czego potrzebuje. To narzędzie do refleksji o niejednoznacznym oparciu w badaniach, więc potraktuj go jako początek rozmowy, a nie zbiór reguł.
A jeśli moi przyjaciele nie znają swojego typu?
Nie potrzebujesz typów, żeby z tego skorzystać. Zapytaj każdą osobę, która część spotkania sprawia jej największą radość, a która ją męczy, i zaplanuj wszystko według odpowiedzi.